Tadeusz Makowiecki, Poeta-Malarz: studjum o Stanisławie Wyspiańskim [1935]

Autor: MAKOWIECKI Tadeusz (1900-1952) [polski krytyk literacki, historyk literatury i sztuki, od 1936 pracownik Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego (współorganizator akcji ratowania zbiorów w 1944 roku), od 1946 profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu]

Wydawca: Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza (Oddział Warszawski) oraz Instytut Wydawniczy „Biblioteka Polska”, Warszawa

Rok wydania: 1935. Wydanie pierwsze.

Objętość: 254 s. + 14 tablic (w egzemplarzu brak tablicy nr 13).

Format: 25-26 cm.

Oprawa: Oryginalna papierowa okładka wydawnicza (z wykorzystaniem projektu Stanisława Wyspiańskiego) zachowana wewnątrz, wtórnie ujęta w późniejszą oprawę płócienną.

„Poeta-malarz” Tadeusza Makowieckiego to jedna z pierwszych prób całościowego ujęcia twórczości Stanisława Wyspiańskiego jako artysty dwóch sztuk. Autor bada związki między jego malarstwem, także pastelami, a dramatami: kompozycję sceniczną, rolę barwy i światła w teatrze oraz związki z Matejką i Malczewskim. Praca ukazała się w serii „Biblioteka Pamiętnika Literackiego” Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza.

Proweniencja: na karcie przedtytułowej odręczna dedykacja z 27 grudnia 1941 roku dla „Kochanej Niusi”, nawiązująca do rozważań Makowieckiego o „instynkcie życia” u Wyspiańskiego. Pamiątka z czasów okupacji.

Składki luźne, odchodzą od grzbietu, do ponownego zszycia. W tekście liczne dawne podkreślenia i notatki ołówkiem. Brak tablicy nr 13.

Pozycja z XIX Aukcji Antykwariatu Polskiego.