CZESŁAW MIŁOSZ: CZŁOWIEK WŚRÓD SKORPIONÓW [2000]

Opis

Prezentujemy wydanie „Człowieka wśród skorpionów” Czesława Miłosza (1911–2004) – poety, prozaika, eseisty, laureata literackiej Nagrody Nobla (1980), jednego z najwybitniejszych i najbardziej wpływowych intelektualistów polskich XX wieku. Publikacja ukazała się w 2000 roku w Krakowie nakładem Wydawnictwa Znak jako część prestiżowej serii „Dzieła Zebrane Czesława Miłosza”.

„Człowiek wśród skorpionów” to esej poświęcony życiu i twórczości Stanisława Brzozowskiego (1878–1911) – wybitnego filozofa, pisarza i publicysty . Książka, owoc wieloletniej fascynacji Miłosza Brzozowskim, powstała w 1961 roku w Berkeley w Kalifornii i została napisana w 50. rocznicę śmierci filozofa . Znaczną jej część wypełniają wypisy z książek Brzozowskiego, dokonane w 1959 roku w Bibliotece Polskiej na wyspie Świętego Ludwika w Paryżu. Po raz pierwszy ukazała się w 1962 roku nakładem paryskiego Instytutu Literackiego jako 77. tom legendarnej „Biblioteki »Kultury«” .

Miłosz wnikliwie omawia filozofię Brzozowskiego i recepcję jego twórczości oraz konfrontuje myśl Brzozowskiego z systemami filozoficznymi spoza jego macierzystej epoki (Jean-Paul Sartre, Boris Pasternak, Henri Lefebvre, György Lukács, André Malraux, Simone Weil), aby wyeksponować oryginalność, doniosłość i proroczy charakter jego analiz. Obszerny rozdział poświęca autor tzw. „sprawie Brzozowskiego” (bezpodstawne oskarżenie pisarza o współpracę z carską Ochraną), która przypomina „sprawę Miłosza” – jego własny dramat zerwania z rządem w Warszawie w 1951 roku i ostrej kampanii przeciwko niemu na łamach londyńskiej prasy.

Jak przyznał sam Miłosz w „Przypisie po latach” (2000), nadając tytuł książce, utożsamiał się z „florenckim samotnikiem miotającym się wśród jadowitych podejrzeń”. Książka o Brzozowskim okazuje się w pewnym sensie zakamuflowanym zwierzeniem samego Miłosza, czego najgłębszym świadectwem jest zbieżność problemów, tematów i wątków, jakie wydobywa z pism Brzozowskiego, z tymi, które pojawiają się w jego twórczości. Jak sam stwierdził, głównym jego celem było upomnienie się o „właściwą rangę krzywdzonego pisarza” .

Jest to część prestiżowej serii „Dzieła Zebrane” – najpełniejszej edycji dzieł Miłosza, obejmującej jego poezje, prozę, eseistykę i przekłady. Wydanie z 2000 roku jest pierwszym oficjalnym wydaniem krajowym tej książki w ramach dzieł zebranych (pierwsze wydanie krajowe w oficjalnym obiegu ukazało się w 1982 roku nakładem PIW, po latach drugiego obiegu w latach 1981). Egzemplarz jest czysty i zachowany w bardzo dobrym stanie. To obowiązkowa pozycja dla kolekcjonera dzieł Miłosza, miłośnika jego eseistyki oraz bibliofila poszukującego reprezentacyjnego wydania jednej z najważniejszych książek krytycznoliterackich noblisty.

15103×6-21-AX