APOLINARY ZAGÓRSKI: GAWĘDY NAUKOWE. TOM I-II W 1 WOL. [1859]

Opis

Prezentujemy pierwsze, pośmiertne wydanie „Gawęd naukowych” Apolinarego Zagórskiego – jednego z najwybitniejszych polskich popularyzatorów nauki XIX wieku. Publikacja ukazała się w 1859 roku nakładem Drukarni Jana Psurskiego w Warszawie, już po przedwczesnej śmierci autora, który zmarł na gruźlicę w wieku zaledwie 28 lat.

Apolinary Zagórski (1830-1858) był niezwykle utalentowanym samoukiem. Nie posiadał formalnego wykształcenia, przez pięć lat służył w armii rosyjskiej (uczestnicząc w węgierskiej kampanii 1849 roku), a mimo to – dzięki swojej pasji i erudycji – został doceniony przez środowisko warszawskich naukowców i pisarzy . Od 1856 roku współpracował z „Gazetą Warszawską” i „Biblioteką Warszawską”, dla których pisał artykuły z zakresu kosmologii i historii nauki.

Jego „Gawędy naukowe” to zbiór esejów z zakresu nauk przyrodniczych – od astronomii i kosmologii, przez zoologię i fizjologię, po frenologię (dziś już nieuznawaną teorię badania czaszki). Książka napisana jest w przystępnej, gawędziarskiej formie, typowej dla XIX-wiecznej popularyzacji wiedzy, i miała na celu przybliżenie polskiemu czytelnikowi najnowszych odkryć naukowych epoki. Wydanie zostało opatrzone portretem autora oraz życiorysem pióra samego Józefa Ignacego Kraszewskiego, jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy.

Tytuł tomu II zapowiada wiadomości m.in. z frenologii – pseudonauki cieszącej się dużą popularnością w XIX wieku, która zakładała, że na podstawie kształtu czaszki można określić cechy charakteru i predyspozycje intelektualne człowieka. Dziś stanowi to interesujące świadectwo historii myśli naukowej.

Na rynku antykwarycznym pojawia się sporadycznie. Prezentowany egzemplarz zawiera oba tomy w jednym woluminie, co jest szczególnie cenne dla kolekcjonera.

13948-19-C-W