Księga pamiątkowa ku uczczeniu CCCL rocznicy założenia i X wskrzeszenia uniwersytetu wileńskiego. Tom I-II [1929]

To monumentalne wydawnictwo okolicznościowe, opublikowane w 1929 roku przez Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie z okazji 350-lecia założenia (1579) i 10-lecia wskrzeszenia (1919) tej uczelni. Publikacja stanowi jedno z najważniejszych źródeł do dziejów jednej z najstarszych i najbardziej zasłużonych polskich wszechnic, której tradycje sięgają czasów Stefana Batorego i Piotra Skargi.

Dzieło podzielone jest na dwa obszerne tomy. Tom I (436 stron) zawiera teksty poświęcone historii Uniwersytetu Wileńskiego od jego powstania w 1579 roku, przez okres zaborów i likwidację po powstaniu listopadowym (1832), po wskrzeszenie w odrodzonej Rzeczypospolitej w 1919 roku jako Uniwersytet Stefana Batorego. Tom II (638 stron) gromadzi rozprawy z zakresu nauk humanistycznych, przyrodniczych i medycznych, ukazując dorobek naukowy uczelni oraz sylwetki wybitnych profesorów, w tym m.in. Tadeusza Czeżowskiego (filozofia), Alfonsa Parczewskiego (prawo), Józefa Weyssenhoffa (literatura), Władysława Dziewulskiego (astronomia) i wielu innych.

Autorami tekstów są najwybitniejsi uczeni epoki, związani z Uniwersytetem Stefana Batorego – w tym jego rektorzy, profesorowie i absolwenci. Publikacja jest nie tylko kroniką dziejów uczelni, ale także świadectwem wysoko rozwiniętej polskiej nauki w okresie międzywojennym, zwłaszcza w dziedzinie humanistyki, prawa i nauk przyrodniczych. Stanowi również ważny dokument polskiego dziedzictwa kulturowego na Wileńszczyźnie – ziemi, która po II wojnie światowej znalazła się poza granicami Polski.

1949×2-25-A-Z