Kolberg Juliusz, Porównanie miar i wag teraźniejszych i dawniejszych w Królestwie Polskiem używanych z zagranicznemi [1838]

Autor: Juliusz Kolberg [1776-1831, kartograf i geodeta, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, konstruktor pierwszego polskiego planimetru; ojciec Wilhelma i etnografa Oskara Kolberga]; przerobił i powiększył Wilhelm Kolberg [1807-1877, inżynier budownictwa wodnego i lądowego, kartograf, syn Juliusza]

Wydawca: Druk Józefa Węckiego, uprzywilejowanego drukarza i księgarza Dworu Królestwa Polskiego, Warszawa

Rok wydania: 1838 (wydanie wtóre, znacznie rozszerzone)

Objętość: [10] stron aparatu wstępnego + 134 strony wykładu merytorycznego + 40 stron tablic zamiany miar jeometrycznych; na końcu bloku wszyty aneks rękopiśmienny

Format: 22 cm

Oprawa: Półskórek z epoki, z tłoczeniami, złoconą tytulaturą oraz złotym monogramem własnościowym “L.W.” u dołu grzbietu

Kompendium do przeliczania dawnych miar staropolskich (łokci, stóp, korców, garnców, funtów, łutów) na miary nowopolskie oraz miary rosyjskie, pruskie, austriackie, francuskie i angielskie. Opracował je Juliusz Kolberg (1776–1831), kartograf i geodeta, a wydanie drugie, znacznie rozszerzone, przygotował jego syn Wilhelm, brat Oskara Kolberga. Tego rodzaju tablice były codziennym narzędziem geodetów, budowniczych, kupców i urzędników.

Egzemplarz z ciekawym dodatkiem: na końcu introligator wszył kilkadziesiąt czystych kart, częściowo zapisanych w epoce piórem. Notatki zawierają obliczenia przeliczające dawne łokcie polskie na rosyjskie sążnie. Na grzbiecie złocony monogram „L.W.” (właściciel nieustalony), na karcie przedtytułowej dawny, nieczytelny podpis.

Blok wraz z wszytym aneksem rękopiśmiennym spójny. Papier z drobnym foxingiem, tabele czytelne. Półskórek z epoki mocno trzyma blok, skóra grzbietu z naturalnymi otarciami, krawędzie okładzin zmatowiałe.

Pozycja z XIX Aukcji Antykwariatu Polskiego.