ROMAN KOBENDZA: STOSUNKI FITOSOCJOLOGICZNE PUSZCZY KAMPINOWSKIEJ [1930]

Opis

To fundamentalne dzieło polskiej botaniki i fitosocjologii, stanowiące kamień węgielny pod przyszły Kampinoski Park Narodowy. Roman Kobendza (1886-1955), wybitny botanik, profesor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i wieloletni dyrektor Ogrodu Botanicznego w Warszawie, na podstawie wieloletnich badań terenowych stworzył pierwszą kompleksową monografię roślinności Puszczy Kampinoskiej . Praca ta, wraz z „Studium geograficznym” jego żony Jadwigi Kobendziny (z domu Kaczorowskiej), położyła naukowe podwaliny pod utworzenie parku narodowego w 1959 roku.

Książka została wydana w 1930 roku nakładem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego w ramach prestiżowej serii „Planta Polonica: Materiały do flory polskiej”, redagowanej przez prof. Bolesława Hryniewieckiego . Publikacja zawiera szczegółowy podział fitosocjologiczny Puszczy Kampinoskiej, opis zespołów roślinnych oraz ich klasyfikację, która do dziś stanowi punkt odniesienia dla badaczy – czego dowodem jest współczesna literatura naukowa cytująca m.in. zespół *Cladonio-Pinetum Kobendza 1930* (sosnowy bór chrobotkowy). W pracy opisano 254 gatunki mszaków, co przez lata było podstawową bazą wiedzy o brioflorze tego obszaru.

Dzieło wzbogacone jest bogatym materiałem ilustracyjnym: 9 figurami w tekście, 13 tablicami oraz 4 rozkładanymi mapami, a także licznymi dodatkowymi tabelami. Całość zamyka obszerne streszczenie w języku francuskim (Les Rapports phytosociologiques dans l’ancienne grande Foret de Kampinos).

1818-24-A-Z