FLORJAN BOBROWSKI: SŁOWNIK ŁACIŃSKO-POLSKI. TOM I-II [1903]

Opis

To trzecie, poprawione i uzupełnione wydanie (editio princeps 1822) jednego z najważniejszych dzieł polskiej leksykografii XIX wieku – najobszerniejszego i najdokładniejszego wówczas słownika łacińsko-polskiego . Autor, ks. Florjan Bobrowski (1777–1846), jezuita, filolog klasyczny wykształcony w Połocku, bibliotekarz Akademii Połockiej, a od 1822 roku proboszcz w Niemenczynie, stworzył dzieło, które na wzór słownika Jakóba Facciolati stanowiło nieocenioną pomoc dla polskich filologów i studentów .

Słownik wydany został w Wilnie nakładem i drukiem Józefa Zawadzkiego – jednej z najstarszych i najbardziej zasłużonych oficyn wydawniczych na ziemiach polskich. Tom I (A-K) liczy 2014 strony w paginacji dwuszpaltowej, tom II (L-Z) – 2007 stron. Według przedmowy do wydania trzeciego: „Swoisty i obfitujący w archaizmy i prowincjonalizmy język polski Bobrowskiego pozostał, jako właściwość autora, prawie nietknięty; wprowadzono tylko, zamiast przestarzałej, pisownię nowożytną”. Tom II zawiera także Kalendarz dawnych Rzymian, Indeks pisarzy łacińskich cytowanych w słowniku oraz Objaśnienie znaków i wyrazów skróconych .

Publikacja ta jest nie tylko niezastąpionym narzędziem dla filologów klasycznych, historyków antyku i tłumaczy, ale także świadectwem wysokiego poziomu polskiej myśli leksykograficznej w okresie zaborów, gdy język polski był poddawany presji rusyfikacyjnej.

12688×1-24-AZ